![]() |
|




![]()

![]()

.gif)





.gif)
.gif)





|
Laila
qamees de tor maa ba chur ke |




| Chere de hum sta da shayest |
| Per sang rawawra |
| Yar me khanda rawai di |
| Zre che meyen chi naqarar shi |





|
|

دمساز مروت ا و زرسانګه بۍبۍ وال ښکولۍ مينۍ و محبت سندرۍ
|
بيا اوولم دانا قسمت چۍ خال ده که دکۍ راځۍ
جوړ دۍ سنګار په ما اورونه لګوينه
مه خفه کيږه نن صبا کښۍ به دردرمه
تا ته کتي نه شمه له شرمه خفه کيږمه
|

****
****
****
****
****
****
هر کس راته ښکاري قاصد چي تا شړلي يم
****
جار دي له سترګو جستو خيز لکه اوسئي مه وهه
****
****
که ځما مينا په تا ده، خطا نه ده
****
****
****
****
په سحر کښي ماليار څه کانه ګل کړي
****
****
****
****
ته ما ته په کاته شه او ځه تا ته په کته
****
****
| سندره | سندرغاړی/ سندرغاړې |
MP3 |
| دا زموږ زېبا وطن، دا زموږ ليلا وطن | استاد اولمير |
|
| پر بلۍ ورو ځه، ليلا ورو ځه | احسان |
|
| شيرين عمر چې تېرېږي، درېغه درېغه | احسان |
|
| بيا دې په زلفانو کې، اشنا ګلونه وينمه | احسان |
|
| ببولالې! څار لېونی کړم شينخالی | فرهاد دريا |
|
| وه مسافره! مولا دې مل شه | فرهاد دريا |
|
| په پايزېبونو جوړه شرنګا کړه | فرهاد دريا |
|
| سبا به بيا پکتيا ته ځونه | فرهاد دريا |
|
| سپينه روپۍ يې پر سينه ده | فرهاد دريا |
|
| جلکۍ اشارې کوي، ګرځي | فرهاد دريا |
|
| مازيګر شو ليلا، کلی خبر شو ليلا | فرهاد دريا |
|
| د چا په زړه کې ارمانونه په سلګو پراته وي | کشور سلطان |
|
| چې په سترګو کې يې خار وي څه به خوب کا | ګلزار عالم |
|
| هغه زړه چې ستا د عشق په اور کباب دی | ګلزار عالم |
|
| موږ يو د خيبر زلمي پښتو زموږه شان دی | ګلزار عالم |
|
| اوس دې يادونه افسانې ښکاري | هارون باچا |
|
| دا هېڅ خبر نه شوم له ځانه له جهانه | هارون باچا |
|
| د ايرو څلی مې وران نه کړې، ورو تېر شه | هارون باچا |
|
| د ګلونو قدر چا زده، د بلبل يا د بورا زده | هارون باچا |
|
| د خونړو سترګو مېرمنې، باڼه دې غڼې | هارون باچا |
|
| ليلو! باغ د باغوان دی، موږ لکه توتيان يو | هارون باچا |
|
| خوښ د پښتونخوا په مېږتون يمه | هارون باچا |
|
| ښه شوله ډېره چې انکار دې وکړ | هارون باچا |
|
| ستا منزل، منزلونو کې يمه | هارون باچا |
|
| ټپې | هارون باچا |
|
| وګوره ته ما ته، ستا نظر کې څنګه ښکارم؟ | هارون باچا |
|
| زړګی مې غم، جل بل کړلو | هارون باچا |
|
| ژېړی ګل، ګل مې اوباوه | خالق عزيز |
|
| که په ما باندې ډېر غم وي، ستا پرې څه | خيال محمد |
|
| لکه زه سوی سکاره شوم | خيال محمد |
|
| سوځم په انګار د ليرې – ليرې نه | خيال محمد |
|
| زما د حال پوښتنه څله کوې | خيال محمد |
|
| خياطه! ما ته چې کميس راجوړوې | نغمه |
|
| پر غرونو سينې ورېځې راغلې لارې- لارې | نغمه |
|
| کابل ته تلي، زموږ ووړکي غريبۍ ته |
نغمه او منګل |
|
| ګرانه په تورو شپو کې لاړ شه | قندي کوچۍ او پيرمحمد |
|
| ستا د محفل نه بېنوا راغلمه | محلي سندرغاړی |
|
| نن مې بيا ژړا پر ځان راځي | شاه ولي او شراره |
|
| ګوره – ګوره! نجلۍ راګوره – ګوره | سليمان همصدا |
|
| ګل غوندې خندا لرې | سليمان همصدا |
|
| افغان غريب برباد شو | وحيد قاسمي |
|
| لېونی مينې کړم، اشنا له بيابانه سره | وحيد قاسمي |
|
| مخ دې ګل، سترګې ګلونه | وحيد قاسمي |
|
| سور سالو په سر کړه | وحيد قاسمي |
|
| تاو شه، تاوېږه دا محفل د خوشحالو دی | وحيد قاسمي |
|
| راشه- راشه اشنا | وجيهه رستګار |
|
| دا ته چې ځې اخر به لاړ شې | ذکريا |
|